Previous Verse
Next Verse

Shloka 38

Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga

Non-attachment

निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्‌,किसी कर्मका आरम्भ न करनेवाला और जो कुछ मिल जाय, उसीसे जीवन-निर्वाह करनेवाला पुरुष भी यदि पुण्यात्माओंके समाजमें रहे तो उसे निर्मल पुण्यकी प्राप्ति होती है और पापियोंके संसर्गमें रहे तो वह पापका ही भागी होता है

nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||

Nārada berkata: Bahkan seorang yang tidak memulakan usaha baharu dan hidup sekadar dengan apa yang diperolehnya di sini—jika dia tinggal dalam kalangan orang berbudi, dia memperoleh pahala yang suci; tetapi jika dia bergaul dengan orang jahat, dia menjadi penanggung bahagian dosa. Rangkap ini menegaskan bahawa hasil moral dibentuk bukan sahaja oleh perbuatan sendiri, tetapi juga oleh suasana etika dalam pergaulan.

निरारम्भःone who undertakes no actions; inactive (in initiating acts)
निरारम्भः:
Karta
TypeAdjective
Rootनिरारम्भ
FormMasculine, Nominative, Singular
अपिeven/also
अपि:
TypeIndeclinable
Rootअपि
अयम्this (man)
अयम्:
Karta
TypePronoun
Rootइदम्
FormMasculine, Nominative, Singular
इहhere/in this world
इह:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootइह
यथालब्धोपजीवनःliving on whatever is obtained as it comes
यथालब्धोपजीवनः:
Karta
TypeAdjective
Rootयथालब्धोपजीविन्
FormMasculine, Nominative, Singular
पुण्यम्merit/virtue
पुण्यम्:
Karma
TypeNoun
Rootपुण्य
FormNeuter, Accusative, Singular
पुण्येषुamong the virtuous (people)
पुण्येषु:
Adhikarana
TypeNoun
Rootपुण्य
FormMasculine, Locative, Plural
विमलम्pure/spotless
विमलम्:
TypeAdjective
Rootविमल
FormNeuter, Accusative, Singular
पापम्sin/evil
पापम्:
Karma
TypeNoun
Rootपाप
FormNeuter, Accusative, Singular
पापेषुamong sinners (people)
पापेषु:
Adhikarana
TypeNoun
Rootपाप
FormMasculine, Locative, Plural
and
:
TypeIndeclinable
Root
आप्नुयात्would obtain/attain
आप्नुयात्:
TypeVerb
Rootआप्
FormOptative (Vidhi-lin), 3rd, Singular, Parasmaipada

नारद उवाच

N
Nārada

Educational Q&A

Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.

In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.