अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
एतां बुद्धिं समास्थाय गुप्तचित्तश्नरेद् बुध: । उदयास्तमयज्ञं हि न शोक: स्प्रष्टमहति,विद्वान पुरुषको चाहिये कि वह इसी विचारका आश्रय लेकर मनको काम, क्रोध आदि शत्रुओंसे सुरक्षित रखते हुए उत्तम बर्ताव करे। जो उत्पत्ति और विनाशके तत्त्वको जानता है, उसे शोक छू नहीं सकता
etāṁ buddhiṁ samāsthāya guptacittaḥ śnared budhaḥ | udayāstamayajñaṁ hi na śokaḥ spraṣṭum arhati ||
Dengan menegakkan diri pada kefahaman ini, orang bijaksana hendaklah hidup dengan minda yang terjaga—melindunginya daripada musuh batin seperti nafsu dan amarah—serta berkelakuan mulia. Kerana bagi yang benar-benar mengetahui prinsip muncul dan lenyap, dukacita tiada hak untuk menyentuhnya.
ब्राह्मण उवाच
Firmly grounded in right discernment, one should guard the mind from inner foes (like desire and anger) and live with disciplined conduct; knowledge of impermanence—arising and passing away—makes grief powerless.
A Brahmin speaker continues an instruction in the Śānti Parva, urging a listener toward inner restraint and philosophical clarity: by taking refuge in this insight and protecting the mind, one becomes untouched by sorrow.