Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
श्षपच उवाच नैवोत्सहे भवतो दातुमेतां नोपेक्षितुं हियमाणं स्वमन्नम् । उभौ स्याव: पापलोकावलि प्तौ दाता चाहं ब्राह्मणस्त्वं प्रतीच्छन्,चाण्डालने कहा--ब्रह्मन! मैं यह अभक्ष्य वस्तु आपको नहीं दे सकता और मेरे इस अन्नका आपके द्वारा अपहरण हो, इसकी उपेक्षा भी नहीं कर सकता। इसे देनेवाला मैं और लेनेवाले आप ब्राह्मण दोनों ही पापलिप्त होकर नरकमें पड़ेंगे
śvapaca uvāca: naivotsahe bhavato dātum etāṃ nopīkṣituṃ hriyamāṇaṃ svam annam | ubhau syāvaḥ pāpalokāvaliptau dātā cāhaṃ brāhmaṇas tvaṃ pratīcchan |
Orang buangan itu berkata: “Wahai brāhmaṇa, aku tidak sanggup memberimu benda (yang tidak suci) ini; dan aku juga tidak sanggup berdiam diri ketika makananku sendiri dirampas. Jika itu terjadi, kita berdua akan ternoda oleh dosa dan jatuh ke alam keburukan—aku sebagai pemberi, dan engkau, brāhmaṇa, sebagai penerima.”
श्षपच उवाच