अप्रदाय द्विजातिभ्यो मात्सर्याविष्टचेतस: । वयं ते राजकलयो भविष्याम विशाम्पते,प्रजानाथ! यदि हमलोग ईर्ष्यायुक्त मनवाले होकर ब्राह्मणोंको घोड़े, गाय, दासी, सजी- सजायी हथिनी, गाँव, जनपद, खेत और घर आदिका दान नहीं करते हैं तो राजाओंमें कलियुग समझे जायँगे
apradāya dvijātibhyo mātsaryāviṣṭa-cetasaḥ | vayaṃ te rāja-kalayaḥ bhaviṣyāma viśāṃpate prajānātha |
Nakula berkata: “Jika fikiran kami dikuasai iri hati lalu kami tidak memberi kepada golongan dwija (yang dua kali lahir), maka, wahai tuan rakyat, kami akan dianggap sebagai ‘Kali’ dalam kalangan raja-raja.”
नकुल उवाच
A ruler’s legitimacy is tied to rājadharma: overcoming envy and sustaining the social-religious order through dāna (generous giving), especially to dvijas. Refusing charity out of jealousy marks a king as ‘Kali-tainted’—a symbol of moral and political degeneration.
Nakula warns the addressed ruler that if they, driven by mātsarya (envy), do not give appropriate gifts to the twice-born, they will be condemned as kings embodying Kali—i.e., rulers who undermine dharma and the welfare of subjects.