Ānṛśaṃsya, Amātya-Guṇa, and Reconciliatory Counsel (आनृशंस्य–अमात्यगुण–संधि-उपदेशः)
त्वादृशं हि कुले जातमनृशंसं बहुश्रुतम् । अमात्यं को न कुर्वीत राज्यप्रणयकोविदम्,तुम्हारा जन्म उच्चकुलमें हुआ है। तुम दयालु, अनेक शास्त्रोंके ज्ञाता तथा राज्यसंचालनकी कलामें कुशल हो। तुम्हारे-जैसे योग्य पुरुषको कौन अपना मन्त्री नहीं बनायेगा?
tvādṛśaṃ hi kule jātam anṛśaṃsaṃ bahuśrutam | amātyaṃ ko na kurvīta rājya-praṇaya-kovidam ||
Engkau lahir daripada keturunan mulia, berperikemanusiaan, luas pengetahuan dalam śāstra, dan mahir dalam seni pemerintahan serta tata negara. Siapakah yang tidak akan memilih insan sepertimu sebagai menteri?
भीष्म उवाच
Bhīṣma highlights the ethical and practical qualifications of an ideal minister: noble upbringing, compassion (non-cruelty), broad learning in śāstra, and proven competence in governance. Such virtues make a person naturally worthy of trust and appointment.
In the instruction on dharma and governance in the Śānti Parva, Bhīṣma addresses a listener with praise, emphasizing that someone possessing humane character, learning, and administrative skill is exactly the kind of person any ruler would appoint as a minister.