Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
अन्योन्यं परिपप्रच्छु: पुन: स्वाध्यायकारणात् | जब बारह वर्षोंकी वह अनावृष्टि प्रायः बीत गयी, तब महर्षि पुनः स्वाध्यायके लिये एक-दूसरेसे पूछने लगे
anyonyam paripapracchuḥ punaḥ svādhyāya-kāraṇāt |
Vaiśampāyana berkata: Apabila kemarau panjang selama dua belas tahun itu hampir berlalu, para resi kembali saling bertanya, menyambung semula penyelidikan bersama demi swādhyāya—pengajian suci—serta pemeliharaan ilmu Veda.
वैशम्पायन उवाच
Even after prolonged hardship (such as a multi-year drought), dharma is sustained by returning to svādhyāya—disciplined study and recitation—through which knowledge, restraint, and right conduct are preserved and transmitted.
After a severe drought lasting twelve years has nearly ended, the sages renew their practice of svādhyāya by questioning one another, re-establishing the rhythm of learning and oral transmission.