Sarasvatī-Śāpavimokṣa, Rākṣasa-Mokṣa, and Aruṇā-Tīrtha
Indra–Namuci Expiation
एवं निश्चित्य भगवान् विश्वामित्रो महामुनि: । सस्मार सरितां श्रेष्ठां क्रोधसंरक्तलोचन:,ऐसा निश्चय करके पूज्य महामुनि विश्वामित्रके नेत्र क्रोधसे रक्तवर्ण हो गये। उन्होंने सरिताओंमें श्रेष्ठ सरस्वतीका स्मरण किया
evaṁ niścitya bhagavān viśvāmitro mahāmuniḥ | sasmāra saritāṁ śreṣṭhāṁ krodha-saṁrakta-locanaḥ ||
Setelah menetapkan demikian, maharṣi Viśvāmitra yang mulia—matanya merah menyala oleh amarah—lalu mengingati dan menyeru Sarasvatī, yang terunggul antara segala sungai.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the moral tension between firm resolve and the influence of anger: when determination is fueled by wrath, even spiritual power and sacred forces may be invoked in ways that can lead to far-reaching consequences.
Vaiśampāyana narrates that Viśvāmitra, after making a definite decision, becomes visibly enraged (eyes reddened) and then mentally invokes/recalls Sarasvatī, the foremost river—signaling the initiation of an action involving that sacred river.