Previous Verse
Next Verse

Shloka 12

Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)

इमां चेदापदं घोरां तराम्यद्य सुदुष्कराम्‌ । सर्वभूतोपहारेण यक्ष्येडहं शुचिना शुचिम्‌,यदि मैं आज इस अत्यन्त दुष्कर और भयंकर विपत्तिसे पार पा जाऊँ तो मैं सर्वभूतमय पवित्र उपहार समर्पित करके आप परम पावन परमेश्वरकी पूजा करूँगा

imāṁ ced āpadaṁ ghorāṁ tarāmy adya suduṣkarām | sarvabhūtopahāreṇa yakṣye 'haṁ śucinā śucim ||

Sañjaya berkata: “Jika pada hari ini aku dapat menyeberangi bencana yang mengerikan ini—yang amat sukar diatasi—maka dengan hati yang suci aku akan menyembah Tuhan Yang Maha Suci, sambil mempersembahkan anugerah yang disucikan, merangkum segala makhluk.”

{'imām''this (feminine accusative singular)', 'cet': 'if', 'āpadaṁ': 'calamity, crisis, misfortune', 'ghorām': 'terrible, dreadful', 'tarāmi': 'I cross over, I overcome', 'adya': 'today, now', 'suduṣkarām': 'very difficult to accomplish/overcome', 'sarvabhūta': 'all beings, all creatures', 'upahāreṇa': 'by/with an offering, gift, oblation', 'yakṣye': 'I shall worship/sacrifice (future of √yaj)', 'aham': 'I', 'śucinā': 'with purity
{'imām':
by one who is pure (instrumental)', 'śucim''the Pure One
by one who is pure (instrumental)', 'śucim':

संजय उवाच

S
Sañjaya
Ś
śuci (the Pure One; the supremely pure Lord)
S
sarvabhūta (all beings)