Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः । द्वाभ्यां त्रिभिरवा योत्स्येडहं युगपत् पृथगेव वा,तुम्हारी सेना मेरी व्यूहरचनायुक्त सेनाके साथ लड़ ले अथवा तुममेंसे कोई एक मुझ अकेलेके साथ युद्ध करे अथवा मैं अकेला ही तुममेंसे दो या तीनोंके साथ बारी-बारीसे या एक ही साथ युद्ध कर सकता हूँ
sainyaṁ sainyena vyūḍhena eka ekena vā punaḥ | dvābhyāṁ tribhir avā yotsye 'haṁ yugapat pṛthag eva vā ||
Jarasandha mengisytiharkan dengan angkuh: “Biarkan tentera kamu bertempur dengan tenteraku yang tersusun dalam formasi; atau jika kamu mahu, biarkan seorang daripada kamu bertarung denganku seorang lawan seorang. Bahkan aku sanggup melawan dua atau tiga orang—sama ada bergilir-gilir atau serentak.”
जरासंध उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of accepting combat under declared terms—whether as massed battle or single combat—while also warning, through Jarāsandha’s tone, how valor can slide into overconfidence and domination.
Jarāsandha issues a direct challenge, offering multiple modes of fighting: army versus army in formation, a single champion against him, or even two or three opponents against him either sequentially or simultaneously—asserting his strength and control over the contest.