वधेन कर्णस्य तु दुःखितास्ते हा कर्ण हा कर्ण इति ब्रुवाणा: | द्रुतं प्रयाता: शिबिराणि राजन् दिवाकरं रक्तमवेक्षमाणा:,महाराज! समस्त कौरव कर्णके वधसे अत्यन्त दुःखी हो “हा कर्ण! हा कर्ण!” की रट लगाते और लाल सूर्यकी ओर देखते हुए बड़े वेगसे शिबिरकी ओर चले
vadhenakarṇasya tu duḥkhitāste hā karṇa hā karṇa iti bruvāṇāḥ | drutaṃ prayātāḥ śibirāṇi rājan divākaraṃ raktam avekṣamāṇāḥ ||
Śalya berkata: “Dilanda dukacita atas kematian Karṇa, mereka terus meratap, ‘Aduhai Karṇa! Aduhai Karṇa!’ Lalu, wahai Raja, mereka segera bergegas menuju khemah, sambil mendongak memandang matahari yang kini merah—saksi suram bagi pembantaian hari itu dan runtuhnya harapan mereka.”
शल्य उवाच