Previous Verse
Next Verse

Shloka 166

अब्रवीत्‌ त॑ महेष्वासं धर्मराजो धनंजयम्‌ । तदनन्तर अत्यन्त प्रसन्न हो बारंबार मुसकराते हुए पाण्डुकुमार धर्मराज युधिष्छिरने महाधनुर्धर धनंजयको बड़े प्रेमसे हृदयसे लगाकर उनका मस्तक सूँघा और उनसे इस प्रकार कहा--

abravīt taṁ maheṣvāsaṁ dharmarājo dhanañjayam | tadanantaraṁ atyanta-prasannaḥ san bāraṁbāraṁ muskurāte hue pāṇḍukumāro dharmarājo yudhiṣṭhirena mahādhanurdharaṁ dhanañjayaṁ baḍe premasa hṛdayase lagākara tasya mastakaṁ suṅghya ca enam evaṁ uvāca —

Sanjaya berkata: Kemudian Dharmarāja Yudhiṣṭhira berkata kepada Dhanañjaya (Arjuna), pemanah agung itu. Sejurus selepas itu, putera Pāṇḍu—Dharmarāja Yudhiṣṭhira—menjadi amat gembira; sambil tersenyum berkali-kali, baginda memeluk Dhanañjaya, sang pemegang busur yang perkasa, dengan kasih yang mendalam, menghidu ubun-ubunnya sebagai tanda restu yang mesra, lalu berkata kepadanya demikian.

अब्रवीत्said/spoke
अब्रवीत्:
Karta
TypeVerb
Rootब्रू (धातु)
Formलङ् (अनद्यतनभूत), प्रथम, एकवचन, परस्मैपद
तंhim
तं:
Karma
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
महेष्वासंthe great archer
महेष्वासं:
Karma
TypeAdjective
Rootमहेष्वास (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
धर्मराजःDharma-king (Yudhiṣṭhira)
धर्मराजः:
Karta
TypeNoun
Rootधर्मराज (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
धनंजयम्Dhanañjaya (Arjuna)
धनंजयम्:
Karma
TypeNoun
Rootधनंजय (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन

संजय उवाच

S
Sañjaya
D
Dharmarāja Yudhiṣṭhira
D
Dhanañjaya (Arjuna)
P
Pāṇḍu