अफड-ए क्र पजञज्चषष्टितमो< ध्याय: भीमसेनको युद्धका भार सौंपकर श्रीकृष्ण और अर्जुनका युधिष्ठिरके पास जाना संजय उवाच द्रौणिं पराजित्य ततोडग्रधन्वा कृत्वा महद् दुष्करं शूरकर्म । आलोकयामास ततः: स्वसैन्यं धनंजय: शत्रुभिरप्रधृष्य:,संजय कहते हैं--महाराज! तदनन्तर उत्तम धनुष धारण करनेवाले तथा शत्रुओंके लिये अजेय अर्जुनने दूसरोंके लिये दुष्कर वीरोचित कर्म करके अश्वत्थामाको हराकर फिर अपनी सेनाका निरीक्षण किया
sañjaya uvāca | drauṇiṁ parājitya tato 'gradhanvā kṛtvā mahad duṣkaraṁ śūra-karma | ālokayāmāsa tataḥ sva-sainyaṁ dhanañjayaḥ śatrubhir apradhṛṣyaḥ ||
Sañjaya berkata: “Wahai Raja, selepas itu Arjuna—pemegang busur terunggul, yang tidak dapat ditundukkan musuh—setelah menewaskan Aśvatthāman, putera Droṇa, dan melaksanakan suatu perbuatan besar yang sukar bagi orang lain, lalu meninjau kembali bala tenteranya sendiri.”
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of performing difficult duties with courage and then exercising responsible leadership—after victory, a warrior-leader must assess the condition of his own forces rather than be carried away by triumph.
Sañjaya reports that Arjuna has just overcome Aśvatthāman in battle; having completed this hard heroic feat, Arjuna turns to inspect the state of the Pāṇḍava army.