Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
इति श्रीमहा भारते कर्णपर्वणि कर्णावलेपे अष्टात्रिंशो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्याभारत कर्णपर्वमें कर्णका अभिमानविषयक अड्भतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate karṇaparvaṇi karṇāvalape aṣṭātriṃśo 'dhyāyaḥ | iti śrīmahābhārata karṇaparva meṃ karṇa ke abhimāna-viṣayaka aṛtīsavāṃ adhyāya pūrā huā |
Sañjaya mengakhiri: “Demikianlah, dalam Mahābhārata yang mulia, pada Karṇa Parva, tamatlah bab ketiga puluh lapan—berkenaan keangkuhan dan keyakinan diri Karṇa yang melampau.”
संजय उवाच
The colophon frames the chapter’s ethical emphasis: Karna’s abhimāna (pride) and avalepa (overbearing self-assertion) are presented as morally and strategically perilous traits in war, clouding discernment and inviting downfall.
Sanjaya closes the unit of narration by announcing that the thirty-eighth chapter of the Karna Parva—described as dealing with Karna’s pride—has concluded. It functions as an editorial/narrative boundary rather than a new event.