Shloka 52
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
विसृष्ट: पाण्डवो राजन सूतपुत्रेण धन्विना । व्रीडन्निव जगामाथ युधिष्ठिररथं प्रति,नरेश्वर! धनुर्थर सूतपुत्रके छोड़ देनेपर पाण्डुकुमार नकुल लजाते हुए-से वहाँसे युधिष्ठिरके रथके पास चले गये
visṛṣṭaḥ pāṇḍavo rājan sūtaputreṇa dhanvinā | vrīḍann iva jagāmātha yudhiṣṭhirarathaṃ prati, nareśvara ||
Sañjaya berkata: Wahai Raja, apabila Pandava (Nakula) dilepaskan—dibiarkan hidup—oleh putera Sūta, si pemanah Karṇa, dia pun pergi seolah-olah menanggung malu menuju ke kereta Yudhiṣṭhira. Dilepaskan oleh musuh di tengah perang terasa seperti tercalar maruah; dan geraknya ke arah abang sulungnya menandakan sekaligus undur dan mencari perlindungan serta nasihat di bawah tekanan dharma dan nama baik.
संजय उवाच