Droṇa’s Defensive Stand and Abhimanyu Commissioned to Breach the Cakravyūha (द्रोणानीक-प्रतिरोधः; सौभद्र-नियोजनम्)
ये च कृष्णे गुणा: स्फीता: पाण्डवेषु च ये गुणा: । अभिमन्यौ किलैकस्था दृश्यन्ते गुणसंचया:,भगवान् श्रीकृष्णमें जो उज्ज्वल गुण हैं तथा पाण्डवोंमें जो उज्ज्वल गुण विद्यमान हैं, वे समस्त गुणसमुदाय अभिमन्युमें निश्चय ही एकत्र हुए दिखायी देते थे
ye ca kṛṣṇe guṇāḥ sphītāḥ pāṇḍaveṣu ca ye guṇāḥ | abhimanyau kilaikāsthā dṛśyante guṇasañcayāḥ ||
Sañjaya berkata: “Segala kebajikan gemilang yang bersinar pada Kṛṣṇa, dan segala kebajikan gemilang yang ada pada para Pāṇḍava—himpunan keunggulan itulah yang seakan-akan terlihat terkumpul pada satu tempat dalam diri Abhimanyu.”
संजय उवाच
Excellence in dharma and character is portrayed as transmissible through association and lineage: Abhimanyu embodies a concentrated ‘sum’ of virtues admired in Kṛṣṇa and the Pāṇḍavas, suggesting an ethical ideal where courage, discipline, and righteousness converge in a single exemplar.
In the Drona Parva’s battle context, Sañjaya describes Abhimanyu to Dhṛtarāṣṭra with high praise, emphasizing that Abhimanyu appears to carry within himself the combined noble qualities of Kṛṣṇa and the Pāṇḍavas—setting the tone for his remarkable role amid the unfolding combat.