Saṃśaptakas in Candrārdha-vyūha; Arjuna’s Devadatta and the Traigarta Rout
Chapter 17
स्वभार्यामृतुकालेषु मोहाद् वै नाभिगच्छताम् । श्राद्धमैथुनिकानां च ये चाप्यात्मापहारिणाम्,“यदि हमलोग अर्जुनको युद्धमें मारे बिना लौट आवें अथवा उनके बाणोंसे पीड़ित हो भयके कारण युद्धसे पराड्मुख हो जायेँ तो हमें वे ही पापमय लोक प्राप्त हों, जो व्रतका पालन न करनेवाले, ब्रह्महत्यारे, मद्य पीनेवाले, गुरुस्त्रीगामी, ब्राह्मणके धनका अपहरण करनेवाले, राजाकी दी हुई जीविकाको छीन लेनेवाले, शरणागतको त्याग देनेवाले, याचकको मारनेवाले, घरमें आग लगानेवाले, गोवध करनेवाले, दूसरोंकी बुराईमें लगे रहनेवाले, ब्राह्मणोंसे द्वेष रखनेवाले, ऋतुकालमें भी मोहवश अपनी पत्नीके साथ समागम न करनेवाले, श्राद्धके दिन मैथुन करनेवाले, अपनी जाति छिपानेवाले, धरोहरको हड़प लेनेवाले, अपनी प्रतिज्ञा तोड़नेवाले, नपुंसकके साथ युद्ध करनेवाले, नीच पुरुषोंका संग करनेवाले, ईश्वर और परलोकपर विश्वास न करनेवाले, अग्नि, माता और पिताकी सेवाका परित्याग करनेवाले, खेतीको पैरोंसे कुचलकर नष्ट कर देनेवाले, सूर्यकी ओर मुँह करके मूत्र॒त्याग करनेवाले तथा पापपरायण पुरुषोंको प्राप्त होते हैं
svabhāryām ṛtukāleṣu mohād vai nābhigacchatām | śrāddha-maithunikānāṁ ca ye cāpy ātmāpahāriṇām ||
Sañjaya berkata: “Mereka yang kerana khayal tidak mendatangi isteri sendiri pada musim yang sepatutnya; mereka yang bersetubuh pada hari upacara śrāddha; dan mereka yang merompak atau membinasakan diri sendiri—mereka ini dihitung antara pendosa yang berat.”
संजय उवाच
The verse highlights dharmic boundaries for a householder: neglecting conjugal duty during the proper season out of delusion, violating the sanctity of śrāddha by sexual indulgence, and acts of self-destruction are treated as serious ethical transgressions with grave consequences.
In the Drona Parva war setting, Sañjaya reports a forceful moral warning: warriors invoke the fear of falling into sinful destinies, equating cowardice or failure in their martial resolve with the fate of notorious sinners—here listing specific condemned behaviors, including those named in this verse.