Adhyāya 143: Nocturnal duels—Nākuli and Citraseṇa; Vṛṣasena’s assault; Duḥśāsana vs Prativindhya
रुधिरौघवतीं कृत्वा नदीं शोणितकर्दमाम् | तृणवद् व्यस्य कौरव्यानेष हवायाति सात्यकि:,“शोणित और मांसरूपी कीचड़से युक्त खूनकी नदी बहाकर और कौरव-सैनिकोंको तिनकोंके समान उड़ाकर यह सात्यकि इधर आ रहा है”
rudhiraughavatīṁ kṛtvā nadīṁ śoṇitakardamām | tṛṇavad vyasya kauravyān eṣa havāyāti sātyakiḥ ||
Sañjaya berkata: “Dia telah menjadikan medan perang itu sungai darah, pekat dengan lumpur ngeri; menghamburkan para pahlawan Kaurava bagaikan helaian rumput—kini Sātyaki mara ke arah sini.”
संजय उवाच
The verse juxtaposes martial success with stark imagery of blood and mire, highlighting the ethical cost of war: even when fought under claims of dharma, battle produces overwhelming suffering and dehumanizing destruction.
Sañjaya reports that Sātyaki is cutting through Kaurava forces so fiercely that the field seems like a river of blood; he scatters the Kaurava warriors as easily as grass and is now approaching toward the observer’s side.