Previous Verse
Next Verse

Shloka 45

द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā

Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata

न जहौ समरे भीम॑ क्रुद्धरूपं परंतप:,भीमसेनके बाणोंसे क्षत-विक्षत होनेपर भी शत्रुओंको संताप देनेवाला अतिरथी कर्ण समरभूमिमें कुपित भीमसेनको छोड़कर भागा नहीं

na jahau samare bhīmaṁ kruddha-rūpaṁ parantapaḥ | bhīmasenaka-bāṇaiḥ kṣata-vikṣataḥ san api śatrūn santāpayituṁ samarthaḥ atirathaḥ karṇaḥ samara-bhūmau kupitaṁ bhīmasenaṁ tyaktvā na palāyitavān |

Sañjaya berkata: Walaupun terluka parah dan terkoyak oleh anak panah Bhīmasena, Karṇa—pahlawan perkasa yang menyengsarakan musuh—tidak meninggalkan medan perang. Dia tidak melarikan diri, dan tidak juga meninggalkan Bhīmasena yang sedang murka dalam pertempuran; sebaliknya dia tetap teguh, terus menimpakan derita kepada lawan meski dirinya sendiri cedera.

not
:
TypeIndeclinable
Root
जहौabandoned/left
जहौ:
TypeVerb
Rootहा (जहाति)
FormPerfect (Liṭ), 3rd, Singular, Parasmaipada
समरेin battle
समरे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootसमर
FormMasculine, Locative, Singular
भीमम्Bhima
भीमम्:
Karma
TypeNoun
Rootभीम
FormMasculine, Accusative, Singular
क्रुद्धरूपम्having an angry form
क्रुद्धरूपम्:
TypeAdjective
Rootक्रुद्धरूप
FormMasculine, Accusative, Singular
परंतपःfoe-tormenter (Karna)
परंतपः:
Karta
TypeNoun
Rootपरंतप
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
B
Bhīmasena (Bhīma)
K
Karṇa
A
arrows
B
battlefield

Educational Q&A

The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness: even when injured, a warrior is expected to maintain courage and not abandon the fight out of fear. It frames endurance and refusal to flee as marks of honor and martial duty.

Sañjaya describes Karṇa facing an enraged Bhīmasena in battle. Though struck and badly wounded by Bhīma’s arrows, Karṇa does not retreat or leave Bhīma; he continues to stand and fight, still capable of troubling his enemies.