Bhūriśravas–Sātyaki Saṃvāda and Duel; Arjuna’s Intervention (भूरिश्रवाः–सात्यकि संवादः, युद्धम्, अर्जुन-हस्तक्षेपः)
रुक्मवर्मधर: शूरस्तपनीयाड्रद: शुचि:,उरसा धारयन् निष्कं कण्ठसूत्रं च भास्वरम् | शूरवीर एवं पवित्र जलसंधने अपने शरीरमें सोनेका कवच धारण कर रखा था। उसकी दोनों भुजाओंमें सोनेके ही बाजूबंद शोभा पा रहे थे। दोनों कानोंमें कुण्डल और मस्तकपर किरीट चमक रहे थे। उसके हाथमें तलवार थी और सम्पूर्ण शरीरमें रक्त चन्दनका लेप लगा हुआ था। उसने अपने सिरपर सोनेकी बनी हुई चमकीली माला और वक्ष:स्थलपर प्रकाशमान पदक एवं कण्ठहार धारण कर रखे थे
rukmavarmadharaḥ śūras tapanīyāṅgadaḥ śuciḥ | urasā dhārayan niṣkaṁ kaṇṭhasūtraṁ ca bhāsvaram ||
Sañjaya berkata: Pahlawan itu, tampak suci dan gagah, mengenakan zirah emas serta gelang lengan daripada emas halus yang berkilau. Di dadanya tergantung medalion yang bersinar, dan di lehernya terlingkar untaian kalung yang cemerlang—berhias untuk perang dengan kemegahan harta dan darjat.
संजय उवाच
The verse highlights the outward brilliance of martial and royal adornment, implicitly contrasting external splendor with the inner ethical weight of war. In the Mahābhārata’s war narrative, such descriptions often remind the reader that status and ornament do not lessen the responsibility (dharma) borne by a warrior in battle.
Sañjaya describes a warrior’s battle-ready appearance—golden armor, gold armlets, and shining chest and neck ornaments—setting the scene and emphasizing the grandeur and intensity of the combatants in Droṇa Parva.