Shloka 3
आत्मदोष-उपदेशः तथा भीम-धृष्टद्युम्नयोः संयोगः
Self-Causation Counsel and the Bhīma–Dhṛṣṭadyumna Convergence
तस्मिन्नाकुलसंग्रामे वर्तमाने महाभये । अभवत् तुमुल: शब्द: संस्पृशन् गगनं महत्,उस अत्यन्त भयानक घमासान युद्धमें बड़ा भयंकर कोलाहल होने लगा, जिससे अनन्त आकाश गूँज उठा
tasminn ākula-saṅgrāme vartamāne mahābhaye | abhavat tumulaḥ śabdaḥ saṁspṛśan gaganaṁ mahat ||
Sañjaya berkata: Ketika pertempuran yang kacau-bilau itu sedang mengganas di tengah ketakutan besar, bangkitlah hiruk-pikuk yang memekakkan, begitu dahsyat seolah-olah menyentuh dan memenuhi langit yang luas. Rangkap ini menegaskan suasana moral perang: apabila dharma dipertikaikan di medan laga, kebisingan di luar mencerminkan gelora di dalam—takut, kegilaan, dan runtuhnya tertib manusia yang biasa.
संजय उवाच