भीष्मपर्व — अध्याय ११०: पार्थभीमयोः प्रहारः तथा भीष्माभिमुखं संग्रामविस्तारः
Arjuna and Bhima’s pressure; escalation toward Bhishma
जनार्दन! पूछनेपर वे हमें सत्य और हितकर बात बतायेंगे। श्रीकृष्ण! वे जैसा कहेंगे, युद्धमें वैसा ही करूँगा ।।
yudhiṣṭhira uvāca | janārdana! pṛṣṭe te asmān satyaṃ ca hitam ca vakṣyanti | śrīkṛṣṇa! yathā te vakṣyanti yuddhe tathā kariṣyāmi || sa no jayasya dātā syān mantrasya ca dṛḍhavrataḥ | bālāḥ pitrā vihīnāḥ sma tena saṃvardhitā vayam ||
Yudhiṣṭhira berkata: “Wahai Janārdana, apabila ditanya, dia akan memberitahu kita perkara yang benar dan bermanfaat. Wahai Śrī Kṛṣṇa, apa pun nasihatnya, demikianlah aku akan melaksanakannya dalam perang ini. Penjaga sumpah yang teguh itu boleh menjadi bagi kita pemberi kemenangan dan juga pemberi nasihat. Ketika kami masih kanak-kanak dan kehilangan ayah, dialah yang memelihara serta membesarkan kami.”
युधिछिर उवाच
Seek guidance from a morally steadfast elder who speaks what is both true (satya) and beneficial (hita), and respond with disciplined obedience; gratitude toward one’s benefactors remains a dharmic obligation even amid conflict.
Yudhiṣṭhira tells Kṛṣṇa that if Bhīṣma is questioned, he will give truthful and welfare-oriented counsel; Yudhiṣṭhira vows to follow that advice in the war, recalling Bhīṣma’s past role in raising the Pāṇḍavas after they became fatherless.