भीष्मपर्व — अध्याय ११०: पार्थभीमयोः प्रहारः तथा भीष्माभिमुखं संग्रामविस्तारः
Arjuna and Bhima’s pressure; escalation toward Bhishma
सेन्द्रानपि रणे देवाञ्जयेयं जयतां वर । त्वया नाथेन गोविन्द किमु भीष्म॑ महारथम्,विजयी वीरोंमें श्रेष्ठ गोविन्द! आपको अपना रक्षक पाकर मैं युद्धमें इन्द्रसहित सम्पूर्ण देवताओंको भी जीत सकता हूँ; फिर महारथी भीष्मपर विजय पाना कौन बड़ी बात है
yudhiṣṭhira uvāca | sendrān api raṇe devān jayeyam jayatāṃ vara | tvayā nāthena govinda kimu bhīṣmaṃ mahāratham ||
Yudhiṣṭhira berkata: “Wahai yang terbaik antara para pemenang! Dengan engkau, Govinda, sebagai pelindungku, aku mampu menewaskan bahkan para dewa di medan perang, Indra sekali pun. Maka kemenangan atas Bhīṣma, meski seorang maharathi, apakah itu perkara besar?”
युधिछिर उवाच
The verse emphasizes reliance on a righteous protector—here Govinda (Kṛṣṇa)—as a source of courage and moral strength: with divine guidance and refuge, even seemingly impossible obstacles appear surmountable.
Yudhiṣṭhira addresses Kṛṣṇa, expressing confidence that with Kṛṣṇa as his guardian he could defeat even Indra and the gods; therefore defeating Bhīṣma, though a formidable mahāratha, should not be considered difficult.