Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपववके अन्तर्गत अनुगीतापर्वमें उत्तंकके उपाख्यानमें श्रीकृष्णका वचनविषयक चौवनवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ५४ ॥। अपर बक। ] अति्ऑशाएड< पञ्चपज्चाशत्तमो& ध्याय: श्रीकृष्णका उत्तंक मुनिको विश्वरूपका दर्शन कराना और मरुदेशमें जल प्राप्त होनेका वरदान देना उत्तडुक उवाच अभिजानामि जगत: कर्तरिं त्वां जनार्दन । नूनं भवत्प्रसादोडयमिति मे नास्ति संशय:
Uttaṅka uvāca: abhijānāmi jagataḥ kartāraṃ tvāṃ Janārdana | nūnaṃ bhavatprasādo 'yam iti me nāsti saṃśayaḥ ||
Uttaṅka berkata: “Wahai Janārdana, aku mengenalmu sebagai pencipta seluruh alam. Sesungguhnya ini adalah kurnia rahmatmu; tentang itu aku tidak ragu sedikit pun.”
उत्तडुक उवाच
The verse highlights bhakti-informed discernment: true spiritual insight culminates in recognizing the Supreme as the cosmic agent, and receiving instruction or vision as an act of divine grace rather than personal achievement.
After Kṛṣṇa’s revelatory instruction and favors to Uttaṅka, the sage responds with reverence, affirming Kṛṣṇa’s universal sovereignty and expressing unwavering certainty that what he has received is due to Kṛṣṇa’s compassion.