Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
युधिष्ठिर बोले--भगवान्! गड्जाके किनारे रहनेवाले मनुष्य मेरे पास आकर कहा करते हैं कि महामनस्वी महाराज धुृतराष्ट्र इन दिनों बड़ी कठोर तपस्यामें लगे हुए हैं ।। अपि दृष्टस्त्वया तत्र कुशली स कुरूद्वह: । गान्धारी च पृथा चैव सूतपुत्रश्न संजय:,क्या आपने भी उन्हें देखा है? वे कुरुश्रेष्ठ वहाँ कुशलसे तो हैं न? गान्धारी, कुन्ती तथा सूतपुत्र संजय भी सकुशल हैं न?
Yudhiṣṭhira uvāca— api dṛṣṭas tvayā tatra kuśalī sa kurūdvahaḥ | gāndhārī ca pṛthā caiva sūtaputraś ca sañjayaḥ ||
Yudhiṣṭhira berkata: “Wahai yang mulia! Adakah tuan melihat Dhṛtarāṣṭra di sana—yang terunggul antara kaum Kuru? Adakah baginda sejahtera? Dan adakah Gāndhārī serta Pṛthā (Kuntī) juga selamat dan sihat, begitu juga Sañjaya, anak kepada sais kereta?”
युधिछिर उवाच
Even after devastating conflict, dharma includes continued concern for the welfare of elders and former adversaries; compassion and responsibility do not end with victory.
Yudhiṣṭhira inquires of a visitor (implicitly someone who has been to the forest āśrama) whether Dhṛtarāṣṭra is safe and well, and asks similarly about Gāndhārī, Kuntī, and Sañjaya living with him.