Shloka 2036
धृतराष्ट्रस्य पाण्डवेषु प्रीति-वृत्तान्तः | Dhṛtarāṣṭra’s Affectionate Disposition toward the Pāṇḍavas
संजयेनाथ गान्धार्या तदिदं तप्यते च माम् । विदुर, भीष्म, द्रोणाचार्य, कृपाचार्य, महात्मा भगवान् व्यास, संजय और गान्धारी देवीने भी मुझे पग-पगपर उचित सलाह दी, किंतु मैंने किसीकी बात नहीं मानी। यह भूल मुझे सदा संताप देती रहती है
sañjayenātha gāndhāryā tad idaṃ tapyate ca mām | vidura-bhīṣma-droṇācārya-kṛpācārya-mahātmā bhagavān vyāsaḥ sañjayaś ca gāndhārī devī ca me pada-padaṃ yuktam upadeśam adaduḥ, kintu mayā kasyāpi vākyam na gṛhītam | sā me bhūliḥ sadā santāpaṃ janayati |
Dhṛtarāṣṭra berkata: “Kerana Sañjaya dan kerana Gāndhārī, penyesalan ini membakar dalam diriku. Vidura, Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Bhagavān Vyāsa yang berjiwa agung, dan juga Sañjaya serta Permaisuri Gāndhārī telah memberi nasihat yang wajar kepadaku pada setiap langkah; namun aku tidak menerima kata-kata sesiapa pun. Kesilapan itu terus-menerus menyeksa diriku.”
धृतराष्ट उवाच