Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
हैमानीमानि जानीम: प्रतिबुद्धा: सम जागृूम । इह होतदुपादत्तं प्रेत्य स्पात् कटुकोदयम् । अप्रतिग्राह्ममेवैतत् प्रेत्पेह च सुखेप्सुना,वे सभी फल भारी हो गये थे, इस बातको महर्षि अत्रि ताड़ गये और बोले--ये “गूलर हमारे लेने योग्य नहीं हैं। हमारी बुद्धि मन्द नहीं हुई है। हमारी ज्ञानशक्ति लुप्त नहीं हुई है। हम सो नहीं रहे हैं, जागते हैं। हमें अच्छी तरह ज्ञात है कि इनके भीतर सुवर्ण भरा पड़ा है। यदि आज हम इन्हें स्वीकार कर लेते हैं तो परलोकमें हमें इनका कटु परिणाम भोगना पड़ेगा। जो इहलोक और परलोकमें भी सुख चाहता हो उसके लिये यह फल अग्राह्म है!
haimānīmāni jānīmaḥ pratibuddhāḥ sama jāgṛmaḥ | iha hotadupādattaṃ pretya syāt kaṭukodayam | apratigrahyaṃ evaitat pretyeha ca sukhepsunā ||
Bhishma berkata: “Kami mengenali bahawa ini (di dalamnya) adalah emas. Kami benar-benar jaga dan waspada; pemahaman kami tidak malap. Kami tahu benar bahawa emas disembunyikan di dalam buah-buah ini. Jika kami menerimanya di sini dan sekarang, akibatnya akan masak dengan pahit selepas mati. Maka, ini tidak layak diterima sebagai hadiah oleh sesiapa yang menginginkan kesejahteraan dan kebahagiaan di dunia ini dan di alam sana.”
भीष्म उवाच