Previous Verse
Next Verse

Shloka 93

इष्टार्थो विद्यया होव न विद्यां प्रजह्ेन्नर: । जिस प्रकार पानी पीनेसे मनुष्यकी प्यास अवश्य बुझ जाती है

iṣṭārtho vidyayā hova na vidyāṃ prajahennaraḥ |

Yudhiṣṭhira berkata: “Jika tujuan yang dihajati itu pasti tercapai melalui ilmu, nescaya tiada seorang pun akan meninggalkan atau memandang remeh pengetahuan. Sebagaimana meminum air pasti menghilangkan dahaga, demikian juga—jika pembelajaran sentiasa menghasilkan apa yang diingini tanpa gagal—semua orang akan berpegang teguh padanya.”

इष्टार्थःthe desired object/aim
इष्टार्थः:
Karta
TypeNoun
Rootइष्टार्थ
FormMasculine, Nominative, Singular
विद्ययाby knowledge/learning
विद्यया:
Karana
TypeNoun
Rootविद्या
FormFeminine, Instrumental, Singular
होत्would be / happens
होत्:
TypeVerb
Rootभू
FormPresent, 3rd, Singular, Parasmaipada, Indicative
not
:
TypeIndeclinable
Root
विद्याम्knowledge/learning
विद्याम्:
Karma
TypeNoun
Rootविद्या
FormFeminine, Accusative, Singular
प्रजहेत्would abandon/neglect
प्रजहेत्:
TypeVerb
Rootप्र-हा
FormAorist (injunctive/optative-like usage), 3rd, Singular, Parasmaipada, Potential/Conditional sense
नरःa man/person
नरः:
Karta
TypeNoun
Rootनर
FormMasculine, Nominative, Singular

युधिछिर उवाच

Y
Yudhiṣṭhira

Educational Q&A

Knowledge (vidyā) is valuable, but it does not mechanically guarantee the attainment of one’s desired ends. If learning unfailingly produced success, no one would ever neglect it; the fact that people do neglect it shows that outcomes depend on additional factors beyond mere learning.

In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Yudhiṣṭhira reflects on the relationship between learning and the fulfillment of aims, using an everyday analogy (water quenching thirst) to argue that knowledge is not an automatic, invariable means to every desired result.