Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतधारिणी । बिभ्रती कलशं रौक्मं सर्वतीर्थजलोद्धवम्,उस समय भूतोंकी स्त्रियोंसे घिरी हुई गिरिराज-नन्दिनी उमा सम्पूर्ण तीर्थोके जलसे भरा हुआ सोनेका कलश लिये उनके पास आयीं। उन्होंने भी भगवान् शंकरके समान ही वस्त्र धारण किया था। वे भी उन्हींकी भाँति उत्तम व्रतका पालन करती थीं
haratulya-ambaradharā samāna-vrata-dhāriṇī | bibhratī kalaśaṁ raukmaṁ sarva-tīrtha-jaloddhavam ||
Nārada berkata: “Berpakaian berwarna kunyit, dan memegang nazar yang sepadan dengannya, dia membawa sebuah bekas air emas berisi air yang diambil dari semua tīrtha suci.”
नारद उवाच
The verse highlights dharmic integrity through disciplined vows (vrata) and purity: Umā mirrors Śaṅkara’s austerity and carries sanctified water, implying that spiritual worth is grounded in restraint, shared practice, and reverent service rather than mere ornamentation.
Nārada describes Umā approaching—surrounded by the wives of beings—wearing turmeric-colored garments and observing a vow like Śaṅkara’s, while carrying a golden pot filled with water gathered from all sacred tīrthas.