जो बारह महीनोंतक प्रतिदिन अग्निहोत्र करता हुआ प्रति ग्यारहवें दिन एक बार हविष्यान्न ग्रहण करता है, मन-वाणीसे भी कभी परस्त्रीकी अभिलाषा नहीं करता है और माता-पिताके लिये भी कभी झूठ नहीं बोलता है, वह विमानमें विराजमान परम शक्तिमान् महादेवजीके समीप जाता और हजार अभश्वमेध यज्ञोंका सर्वोत्तम फल पाता है | ४९-- ५१ || स्वायम्भुवं च पश्येत विमान समुपस्थितम् । कुमार्य: काउ्चनाभासा रूपवत्यो नयन्ति तम्
yo dvādaśa māsān pratidinam agnihotraṃ kurvan pratyekādaśe dine ekavāraṃ haviṣyānnaṃ gṛhṇāti, manaḥ-vāgbhyāṃ api kadācit parastrī-abhilāṣaṃ na karoti, mātā-pitṛbhyāṃ ca kṛte kadācid api mṛṣā na vadati, sa vimāne virājamānaṃ parama-śaktimantaṃ mahādevaṃ samīpaṃ gacchati, sahasra-aśvamedha-yajñānāṃ śreṣṭhatamaṃ phalaṃ prāpnoti. svāyambhuvaṃ ca paśyet vimānaṃ samupasthitam; kumāryaḥ kāñcanābhāsā rūpavatyo nayanti tam.
Bhīṣma berkata: “Sesiapa yang selama dua belas bulan melaksanakan Agnihotra setiap hari, dan pada setiap hari kesebelas hanya sekali mengambil makanan berupa havis (hidangan persembahan); yang tidak pernah, bahkan dalam fikiran atau kata-kata, mengingini isteri orang lain; dan yang tidak berdusta walau demi ibu bapanya—orang itu akan sampai ke hadapan Mahādeva Yang Maha Berkuasa, yang bersemayam di atas vimāna, lalu memperoleh buah tertinggi yang dikatakan setara dengan seribu korban suci Aśvamedha. Ia menyaksikan kereta langit yang terzahir dengan sendirinya mendekat; dan gadis-gadis jelita, bersinar keemasan, menuntunnya maju.”
भीष्म उवाच
The verse teaches that disciplined daily duty (Agnihotra), periodic restraint in food, strict chastity even at the level of thought and speech, and unwavering truthfulness—even when speaking to one’s parents—together constitute a powerful dharmic life that yields the highest spiritual merit and divine proximity.
Bhishma describes the posthumous reward of a practitioner who follows these vows: a divine vimana appears, radiant celestial maidens escort him, and he is led to the presence of Mahadeva, gaining merit proclaimed superior to that of a thousand Ashvamedha sacrifices.