Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
सुवर्णस्त्वब्रवीद् वाक््यं मनुं स्वायम्भुवं प्रति । हितार्थ सर्वभूतानां प्रश्न॑ मे वक्तुमहसि,उस समय सुवर्णने स्वायम्भुव मनुसे कहा--'प्रजापते! मैं एक प्रश्न करता हूँ, आप समस्त प्राणियोंके हितके लिये मुझे उसका उत्तर दीजिये। फूलोंसे जो देवताओंकी पूजा की जाती है, यह क्या है? इसका प्रचलन कैसे हुआ है? इसका फल क्या है और इसका उपयोग क्या है? यह सब मुझे बताइये”
suvarṇas tv abravīd vākyam manuṃ svāyambhuvaṃ prati | hitārthaṃ sarvabhūtānāṃ praśnaṃ me vaktum arhasi ||
Bhishma berkata: Suvarṇa menyapa Manu Svayambhuva, katanya, “Demi kebajikan semua makhluk, tuan patut menjawab satu pertanyaan daripadaku. Apakah amalan yang dengannya para dewa dipuja dengan bunga ini? Bagaimanakah ia mula diamalkan? Apakah buah (hasil)nya, dan apakah tujuan yang tepat baginya? Ceritakanlah semuanya kepadaku.”
भीष्म उवाच
The verse frames ritual inquiry as an ethical act: Suvarṇa asks Manu to explain the origin, purpose, and spiritual fruit of worshipping the gods with flowers, explicitly grounding the discussion in the welfare (hita) of all beings.
Within Bhishma’s discourse, a sub-narrative is introduced: Suvarṇa approaches Svayambhuva Manu and requests an authoritative explanation about the practice of floral offerings in divine worship—how it began, what benefits it yields, and how it should be used.