Previous Verse
Next Verse

Shloka 74

अध्याय ८२ — व्यपोहनस्तवः (पापव्यपोहन-स्तोत्रम्)

शुक्रः शनैश्चरश्चैव राहुः केतुस्तथैव च व्यपोहन्तु भयं घोरं ग्रहपीडां शिवार्चकाः

śukraḥ śanaiścaraścaiva rāhuḥ ketustathaiva ca vyapohantu bhayaṃ ghoraṃ grahapīḍāṃ śivārcakāḥ

Semoga Śukra (Zuhrah), Śanaiścara (Zuhal), serta Rāhu dan Ketu menghalau ketakutan yang mengerikan dan segala gangguan planet—agar para pemuja Śiva tetap selamat.

शुक्रःŚukra (Venus)
शुक्रः:
शनैश्चरःŚanaiścara (Saturn)
शनैश्चरः:
च एवand indeed
च एव:
राहुःRāhu
राहुः:
केतुःKetu
केतुः:
तथा एव चlikewise also
तथा एव च:
व्यपोहन्तुmay they remove/ward off
व्यपोहन्तु:
भयम्fear
भयम्:
घोरम्terrible, dreadful
घोरम्:
ग्रहपीडाम्planetary affliction/torment
ग्रहपीडाम्:
शिवार्चकाःworshippers of Śiva, Śiva-arcakas
शिवार्चकाः:

Suta Goswami (narrating a graha-śānti phala for Śiva-arcana within the Purva-Bhāga discourse)

S
Shiva
S
Shukra
S
Shanaishchara
R
Rahu
K
Ketu

FAQs

It frames Śiva-arcana as a protective sādhana: even graha-pīḍā (planetary affliction) and ghora-bhaya are to be warded off for the Śiva-arcaka, implying Śiva’s grace operates over worldly constraints.

By implying that planetary forces can be pacified in the orbit of Śiva-bhakti, it points to Śiva as Pati—the sovereign Lord—before whom secondary cosmic powers become supportive rather than binding for the pashu (individual soul).

Graha-śānti as an auxiliary fruit of Śiva-pūjā (especially liṅga-arcana): devotion and worship function as a remedial discipline that reduces pasha-like pressures such as fear and karmic disturbance signified by the grahas.