Śrāddhadeva Manu’s Sons: Pṛṣadhra’s Curse and Renunciation; Genealogies of Nariṣyanta and Diṣṭa
वासुदेवे भगवति सर्वात्मनि परेऽमले । एकान्तित्वं गतो भक्त्या सर्वभूतसुहृत् सम: ॥ ११ ॥ विमुक्तसङ्ग: शान्तात्मा संयताक्षोऽपरिग्रह: । यदृच्छयोपपन्नेन कल्पयन् वृत्तिमात्मन: ॥ १२ ॥ आत्मन्यात्मानमाधाय ज्ञानतृप्त: समाहित: । विचचार महीमेतां जडान्धबधिराकृति: ॥ १३ ॥
vāsudeve bhagavati sarvātmani pare ’male ekāntitvaṁ gato bhaktyā sarva-bhūta-suhṛt samaḥ
Dengan menegakkan diri dalam Ātman, puas oleh pengetahuan murni dan teguh dalam samādhi, dia mengembara di bumi tanpa keterikatan; dari luar dia tampak seperti orang dungu, buta dan tuli.
This verse highlights ekānta-bhakti (exclusive devotion to Vāsudeva), purity of heart, equal vision, and being a well-wisher of all living beings.
Śukadeva describes a realized devotee whose mind is fully fixed on Vāsudeva; the point is to show how bhakti naturally produces saintly qualities like equality and universal goodwill.
By centering life on devotion to Kṛṣṇa, avoiding envy, wishing others well, and acting with fairness and compassion regardless of social differences.