Shloka 20
The Killing of Keśī and Vyomāsura; Nārada’s Prophetic Praise of Kṛṣṇa
चाणूरं मुष्टिकं चैव मल्लानन्यांश्च हस्तिनम् । कंसं च निहतं द्रक्ष्ये परश्वोऽहनि ते विभो ॥ १५ ॥ तस्यानु शङ्खयवनमुराणां नरकस्य च । पारिजातापहरणमिन्द्रस्य च पराजयम् ॥ १६ ॥ उद्वाहं वीरकन्यानां वीर्यशुल्कादिलक्षणम् । नृगस्य मोक्षणं शापाद्द्वारकायां जगत्पते ॥ १७ ॥ स्यमन्तकस्य च मणेरादानं सह भार्यया । मृतपुत्रप्रदानं च ब्राह्मणस्य स्वधामत: ॥ १८ ॥ पौण्ड्रकस्य वधं पश्चात् काशिपुर्याश्च दीपनम् । दन्तवक्रस्य निधनं चैद्यस्य च महाक्रतौ ॥ १९ ॥ यानि चान्यानि वीर्याणि द्वारकामावसन्भवान् । कर्ता द्रक्ष्याम्यहं तानि गेयानि कविभिर्भुवि ॥ २० ॥
cāṇūraṁ muṣṭikaṁ caiva mallān anyāṁś ca hastinam kaṁsaṁ ca nihataṁ drakṣye paraśvo ’hani te vibho
Dan segala lila kepahlawanan lain yang Engkau lakukan ketika bersemayam di Dvārakā juga akan kusaksikan—lila yang dinyanyikan para penyair suci di bumi.
FAQs
This verse foretells that Krishna will perform many heroic deeds while residing in Dvārakā, and that these deeds will become celebrated and sung by poets and sages across the world.
Akrura is offering reverent praise and expressing faith that Krishna’s mission will continue beyond Mathurā—his devotion naturally turns to Krishna’s forthcoming, world-renowned līlās.
Make Krishna-kathā a daily practice—hear, read, or chant His pastimes—so the mind stays absorbed in devotion and gains steadiness, hope, and spiritual clarity.