Adhyaya 8

अध्याय ८ मध्ये सावर्णी विचारतो—देव-ऋषींनी हिंसक यज्ञविधी आवरले असताना ते पुन्हा कसे उद्भवतात, आणि शाश्वत शुद्ध धर्म प्राचीन व उत्तरकालीन प्राण्यांत कसा उलटा होतो? स्कंद सांगतो की काळाचा प्रभाव विवेक ढवळून काढतो; काम, क्रोध, लोभ व मान हे विद्वानांचाही निर्णयभेद करतात. जे सात्त्विक व क्षीणवासना आहेत, ते मात्र अचल राहतात. यानंतर स्कंद एक प्राचीन इतिहासनिवेदन करून हिंस्र कर्मप्रवृत्तीच्या पुनरागमनाचे कारण आणि नारायण व श्री यांचे माहात्म्य प्रकट करतो. शंकरांश तपस्वी दुर्वासा एका दिव्य स्त्रीकडून सुगंधी माळ प्राप्त करतो. पुढे तो इंद्राला विजयमिरवणुकीत पाहतो; इंद्राच्या प्रमाद व आसक्तीमुळे माळ हत्तीवर ठेवली जाते, पडते व तुडवली जाते. त्यामुळे दुर्वासा कठोर ताडना करून शाप देतो—जिच्या कृपेने इंद्र त्रैलोक्याधिपती आहे ती श्री त्याला सोडून समुद्रात निवास करील; तपस्वी-अवमानामुळे शुभशक्तीचा लोप होतो हा कारणसंबंध ठसविला जातो.