Adhyaya 31

अध्याय ३१ मध्ये स्कंदांनी वासुदेवाच्या महिमेचे व धर्माचे निरूपण केल्यावर नारदांचे सर्व संशय नष्ट होतात. ते पुढे तपश्चर्या चालू ठेवण्याची आणि दररोज योग्य वेळी ज्ञान-श्रवण करण्याची प्रतिज्ञा करतात. स्कंद सांगतात की नारद हजार दिव्य वर्षे तप करत हरिचा उपदेश ऐकतात; त्यामुळे त्यांना आध्यात्मिक ‘पक्वता’ येते आणि अखिलात्मा श्रीकृष्णावरील प्रेम अधिक दृढ होते. परम भक्तीत स्थित सिद्ध-योगी नारदांना नारायण लोकहितासाठी भ्रमण करून सर्वत्र ‘एकांत-धर्म’ प्रचारण्याची आज्ञा देतात. त्यानंतर नारद विस्तृत स्तुती करतात—नारायण/वासुदेव हे जगाचे अधिष्ठान, योगेश्वर, साक्षी, गुणातीत व कर्तृत्वातीत, तसेच भय व संसारापासून रक्षण करणारे करुणामय शरणदाता आहेत असे वर्णन करतात. देह-स्वजन-धनासक्तीचा मोह दाखवून, मृत्युकाळीही भगवंताचे स्मरण मुक्तिदायक आहे असे सांगतात; शेवटी एकनिष्ठ आश्रय व कृतज्ञता हीच नीती प्रतिपादित होते.