Adhyaya 9

या अध्यायात नैवेद्य (भोग) अर्पणविधीचे सूक्ष्म व तात्त्विक निरूपण आहे. ब्रह्मा श्रीभगवानांना विचारतात—अन्न व व्यंजनांचे प्रकार कोणते आणि अर्पणाची अचूक पद्धत कशी. भगवान क्रमशः नियम सांगतात—पात्रे शक्यतो सुवर्णाची, नसेल तर रौप्याची, तेही नसेल तर पलाशपानांची; अनेक लहान वाट्या नीट मांडून नैवेद्याची शोभा वाढवावी. पायसासारखे मधुर पदार्थ, धान्य-डाळी, फळमिश्रणे, मसालेदार काढे, मोदकादी मिष्टान्न, तळलेले/भाजलेले पदार्थ आणि घृत-सुगंधित द्रव्ये—अशी निवडक सामग्री विस्ताराने सांगितली आहे. इतका समृद्ध नैवेद्य करणे शक्य नसल्यास संक्षिप्त अर्पणही ग्राह्य आहे, अशी व्यावहारिक सवलत व फलश्रुती दिली आहे; या कर्माला आध्यात्मिक संरक्षण देणारे मानले आहे. शेवटी प्रमाण-निर्देश, पाकशुद्धी, स्वच्छता आणि क्रमबद्ध मांडणी यांवर भर देऊन सांगितले आहे की मोजमाप, पवित्रता व सुव्यवस्था यांमुळेच विधीची फलनिष्पत्ती होते.