Adhyaya 8

या अध्यायात ब्रह्मा तुलसीचे माहात्म्य क्रमाने सांगण्याची विनंती करतात. भगवान उत्तर देऊन सांगतात की रत्न‑सुवर्णादि मौल्यवान द्रव्यांपेक्षा तुलसी‑अर्पण श्रेष्ठ आहे; तुलसी‑मंजरींनी केलेले पूजन मोक्षाभिमुख पद देते आणि विष्णुधाम, तसेच श्वेतद्वीपाची सान्निध्य/प्राप्ती घडवते। यानंतर शुचिता‑नियम स्पष्ट होतात—बासी फुले व बासी पाणी टाळावे; परंतु तुलसीदल व गंगाजल कधीही वर्ज्य नाहीत, असा व्यवहार्य विधिनियम ठरतो। बिल्व, शमी इत्यादी पानांच्या अर्पणात भेद सांगूनही तुलसीला विष्णूची परमप्रिय मानले आहे; कृष्णा/सीता तुलसीचे रूपभेद आणि विशेषतः ‘कृष्ण‑तुलसी’ पूजनाचे फलही वर्णिले आहे। पुढे धूप‑दान व दीप‑दानाचे माहात्म्य—अगुरु, कापूर, गुग्गुळ आणि ‘दशांग धूप’ शुद्धी, संरक्षण व इच्छापूर्ती देणारे म्हणतात। आरती/नीराजनासह दीपकर्म अपूर्ण पूजाही पूर्ण करते आणि स्वर्ग‑वैकुंठप्राप्ती घडवते। शेवटी अर्पित दिवे तोडणे किंवा चोरणे निषिद्ध असून, त्याचे दुष्फळ फलश्रुतीच्या शैलीत सांगितले आहे।