Adhyaya 6

या अध्यायात ब्रह्मा श्रीभगवानांना विचारतात—पूजा व स्नानकाळी घण्टानाद आणि चंदन-लेपन यांचे फळ काय? भगवान सांगतात की घण्टानाद हा सर्व वाद्यांचा आणि सर्व देवतांचा समग्र स्वरूप आहे; देवासमोर घंटा वाजवल्याने दीर्घकाळ दिव्यलोकवास, साठलेल्या पापांचा नाश आणि घरात संरक्षण व कल्याण मिळते. घंटीवर गरुड (वैनतेय) व सुदर्शनाची चिन्हे, तसेच दांड्यावरही चिन्ह असणे प्रशस्त सांगितले आहे; चिन्ह नसले तरी यथाशक्ती उपयोग केल्यास फलसिद्धी होते असेही मान्य केले आहे. अंतकाळी सुदर्शन-संबंधित घण्टानाद ऐकणे हे श्रवणरूप मोक्षोपाय म्हणून वर्णिले आहे. पुढे चंदन-माहात्म्यात तुलसीकाष्ठापासून तयार झालेले चंदन आणि कर्पूर, अगुरु, मृगनाभि इत्यादी सुगंधांनी मिश्रित लेप मार्गशीर्ष महिन्यात नारायणाला अर्पण करण्याचे विशेष विधान आहे; याने महान पुण्य, शुद्धी आणि भक्तीची प्रामाणिकता वाढते. गरुडारूढ, शंख-पद्म-गदा-चक्रधारी, श्रीसहित नारायणाची पूजा पुरेशी मानून तीर्थयात्रा, यज्ञ, व्रत, दान, उपवास इत्यादींचे फल या भक्ती-अर्थव्यवस्थेत गौण ठरविले आहे।