Adhyaya 2

या अध्यायात ब्रह्मा मार्गशीर्ष-व्रताची विधी विचारतात आणि श्रीभगवान् प्रातःकाळचा क्रमवार आचार सांगतात. रात्रीच्या शेवटी उठून शौच-शुद्धी करणे, गुरूचे वंदन करणे व अखंड स्मरण ठेवणे आवश्यक आहे; वाणीसंयम व देहशुद्धी राखून सहस्रनामादी नामकीर्तन करावे. त्यानंतर नियत मलोत्सर्ग, शौच, आचमन, दंतधावन आणि स्नान विधिपूर्वक करावे असे सांगितले आहे. तुळशीमुळाची माती पानासह मूलमंत्र किंवा गायत्रीने अभिमंत्रित करून स्नानात वापरणे, तसेच आणलेले किंवा न आणलेले जल घेऊन अघमर्षण-भावाने स्नान करणे वर्णिले आहे. पुढे तीर्थनिर्माण करून मंत्राने गंगेचे आवाहन करावे—तिला विष्णुसंबंधिनी मानून स्नानकाळी तिची अनेक मंगल नावे उच्चारावीत. मृत्तिकास्नानाच्या मंत्रांत पृथ्वीला पापहरिणी म्हटले असून वराहाने पृथ्वी उचलल्याचे स्मरण दिले आहे. स्नानानंतर शुद्ध पांढरी वस्त्रे, देव-तर्पण, पितृ-तर्पण व ऋषि-तर्पण इत्यादी, तसेच वैष्णव ऊर्ध्वपुंड्र धारणाची विधी आहे; वर्णानुसार संख्या-भेद व शरीरस्थानी विष्णूची बारा नावे न्यासरूपाने सांगितली आहेत. तिलकाचा योग्य आकार—मध्यभागी अवकाश ठेवून—प्रशंसित असून चुकीच्या धारणेबद्दल दोषसूचना आहे; शेवटी हरिसामीप्य (सालोक्य) हे फळ सांगितले आहे।