Mantra 12
तं प्र॒त्नथा॑ पू॒र्वथा॑ वि॒श्वथे॒मथा॑ ज्येष्ठ॒ता॑तिं बर्हि॒षद॑ᳪ स्व॒र्विद॑म् । प्र॒ती॒ची॒नं वृ॒जनं॑ दोहसे॒ धुनि॑मा॒शुं जय॑न्त॒मनु॒ यासु॒ वर्ध॑से । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शण्डा॑य त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वी॒रतां॑ पा॒ह्यप॑मृष्ट॒: शण्डो॑ दे॒वास्त्वा॑ शुक्र॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टाऽसि
táṃ pratnáthā pū́rvathā viśváthemáthā jyeṣṭhatā́tiṃ barhiṣádaṃ svarvídam | pratīcīnáṃ vṛjánaṃ dohase dhúnim āśúṃ jáyantam ánu yā́su várdhase | upayā́magṛhīto’si śaṇḍā́ya tvā́ eṣá te yónir vīrátāṃ pā́hy apamṛṣṭáḥ śaṇḍó devā́s tvā́ śukrapā́ḥ prá nayantv anādhṛṣṭo’si
त्याला—प्राचीन पद्धतीने, पूर्ववत, सर्व प्रकारे, आजही—ज्येष्ठ ताति (श्रेष्ठ पराक्रम), बर्हिषद् (बर्हिावर आसनस्थ), स्वर्विद् (स्वर्गप्रद) असे (आम्ही स्मरतो)। तो प्रत्यचीन (आपल्याकडे वळलेला), व्रजन (विजय/लाभाची शक्ती) आहे, दोहनासाठी; धुनिमान (कंपविणारा), शीघ्र, जयंत—ज्याच्या मागोमाग तू त्या मार्गांत वाढतोस। उपयामाने ग्रहण केलेला तू आहेस; शण्डासाठी मी तुला ग्रहण करतो। हेच तुझे योनि (आधार) आहे; वीरता जप। तू अपमृष्ट आहेस; तू शण्ड आहेस। देव—शुक्रपाः (शुद्ध/तेजस्वी पान करणारे)—तुला पुढे नेवोत; तू अनाधृष्ट (अपराजित) आहेस.
तम् । प्रत्नथा । पूर्वथा । विश्वथा । इमथा । ज्येष्ठतातिम् । बर्हिषदम् । स्वर्विदम् । प्रतीचीनम् । वृजनम् । दोहसे । धुनिम् । आशुम् । जयन्तम् । अनु । यासु । वर्धसे । उपयामगृहीतः । असि । शण्डाय । त्वा । एषः । ते । योनिः । वीरताम् । पाहि । अपमृष्टः । शण्डः । देवाः । त्वा । शुक्रपाः । प्र । नयन्तु । अनाधृष्टः । असि ।