Mantra 17
दे॒व॒श्रुतौ॑ दे॒वेष्वा घो॑षतं॒ प्राची॒ प्रेत॑मध्व॒रं क॒ल्पय॑न्ती ऊ॒र्ध्वं य॒ज्ञं न॑यतं॒ मा जि॑ह्वरतम् । स्वं गो॒ष्ठमा व॑दतं देवी दुर्ये॒ आयु॒र्मा निर्वा॑दिष्टं प्र॒जां मा निर्वा॑दिष्ट॒मत्र॑ रमेथां॒ वर्ष्म॑न् पृथि॒व्याः
devaśrutáu deveṣv ā́ ghoṣataṃ prācī́ prétaṃ adhvaráṃ kalpáyantī ūrdhvám yajñáṃ nayataṃ mā́ jihvaratam | sváṃ goṣṭhám ā́ vadataṃ devī duryé ā́yur mā́ nirvādiṣṭaṃ prajā́ṃ mā́ nirvādiṣṭam átra ramethāṃ várṣman pṛthivyā́ḥ
हे देव-श्रुत (देवांत प्रसिद्ध) दोघांनो, देवांमध्ये उद्घोष करा; पूर्वेकडे जा, अध्वर (यज्ञ) सिद्ध करत. यज्ञाला ऊर्ध्व दिशेने न्या—जिह्वेने (वाणीने) बाजूला ढळू नका. हे देवियो, कठीण मार्गात आपल्या स्वगोष्ठाला (निवासाला) संबोधा. माझे आयुष्य हिरावले जाऊ नये, माझी प्रजा (संतती) हिरावली जाऊ नये; येथे पृथ्वीच्या पृष्ठावर तुम्ही रमण करा.
दे॒व॒श्रुतौ॑ । दे॒वेषु॑ । आ । घो॑षतम् । प्राची॑ । प्र । इतम् । अ॒ध्व॒रम् । क॒ल्पय॑न्ती इति । ऊ॒र्ध्वम् । य॒ज्ञम् । न॒यतम् । मा । जि॒ह्व॒रतम् । स्वम् । गो॒ष्ठम् । आ । व॒दतम् । दे॒वी इति । दु॒र्ये॑ । आयुः॑ । मा । नि॒र्वा॑दिष्टम् । प्र॒जाम् । मा । नि॒र्वा॑दिष्टम् । अत्र॑ । र॒मे॒थाम् । वर्ष्म॑न् । पृ॒थि॒व्याः