आपो॑ अ॒स्मान्मा॒तर॑: शुन्धयन्तु घृ॒तेन॑ नो घृत॒प्व॒: पुनन्तु । विश्व॒j हि रि॒प्रं प्र॒वह॑न्ति दे॒वीरुदिदा॑भ्य॒: शुचि॒रा पू॒त ए॑मि । दी॒क्षा॒त॒पसो॑स्त॒नूर॑सि॒ तां त्वा॑ शि॒वाᳪ श॒ग्मां परि॑ दधे भ॒द्रं वर्णं॒ पुष्य॑न्
ā́po asmā́n mā́taraḥ śundhayantu ghṛténa no ghṛtapváḥ punantu | víśvaṃ hí ripráṃ praváhanti devī́r úd id ā́bhyaḥ śucírā pūtá emi | dīkṣā-táposos tanū́r asi tā́ṃ tvā śivā́ṃ śagmā́ṃ pári dadhe bhadráṃ várṇaṃ púṣyan
आपः—माता—आम्हाला शुद्ध करो; घृतदीप्त आपः घृताने आम्हाला पवित्र करो. कारण त्या देव्या सर्व कलुष/दोष वाहून नेतात; त्यांच्यातून उदित होऊन मी शुचि व पूत होऊन जातो. तू दीक्षा आणि तपस् यांची तनु/देह आहेस; तुला—शिव, शग्म (कल्याणकारी)—मी धारण करतो, भद्र वर्ण (मंगलमय तेज) पुष्ट करत.
आपः॑ । अ॒स्मान् । मा॒तरः॑ । शु॒न्ध॒य॒न्तु॒ । घृ॒तेन॑ । नः॒ । घृ॒त॒प्वः॑ । पु॒न॒न्तु॒ । विश्व॑म् । हि । रि॒प्रम् । प्र॒-वह॑न्ति । दे॒वीः । उद् । इत् । आ॒भ्यः॑ । शु॒चिः॑ । आ । पू॒तः । ए॒मि॒ । दी॒क्षा॒-त॒पसोः॑ । त॒नूः । अ॒सि॒ । ताम् । त्वा॑ । शि॒वाम् । श॒ग्माम् । परि॑ । द॒धे॒ । भ॒द्रम् । वर्ण॑म् । पुष्य॑न्