Shukla Yajur Veda — Adhyaya 10, Mantra 19
प्र पर्व॑तस्य वृष॒भस्य॑ पृ॒ष्ठान्नाव॑श्चरन्ति स्व॒सिच॑ इया॒नाः । ता आऽव॑वृत्रन्नध॒रागुद॑क्ता॒ अहिं॑ बु॒ध्न्य॒मनु॒ रीय॑माणाः । विष्णो॑र्वि॒क्रम॑णमसि॒ विष्णो॒र्विक्रा॑न्तमसि॒ विष्णो॑: क्रा॒न्तम॑सि
prá párvatasya vṛṣabhásya pṛṣṭhā́n nā́vaś caranti svásica iyānā́ḥ | tā́ ā́vavṛtrann adharā́gudaktā́ ahíṃ budhnyám ánu rī́yamāṇāḥ | víṣṇor vikrámaṇam asi víṣṇor vikrā́ntam asi víṣṇoḥ krā́ntam asi
पर्वत-रूप वृषभाच्या पाठीवरून नौका पुढे सरकतात, स्वसिच (स्वयंप्रोत्साहित) होऊन आपल्या मार्गाने चालत। त्या खालून वर उठून, वेढा घालून, अधःस्थ अहि (सर्प) याला घेरून दाबतात, पुढे लोटत जातात। तू विष्णूचे विक्रमण आहेस; तू विष्णूचे विक्रान्त (सिद्ध) पद आहेस; तू विष्णूचे क्रान्त (आक्रान्त/अधिगत) क्षेत्र आहेस।
प्र । पर्वतस्य । वृषभस्य । पृष्ठात् । नावः । चरन्ति । स्वसिचः । इयानाः । ताः । आ । अववृत्रन् । अधरात् । उदक्ताः । अहिम् । बुध्न्यम् । अनु । रीयमाणाः । विष्णोः । विक्रमणम् । असि । विष्णोः । विक्रान्तम् । असि । विष्णोः । क्रान्तम् । असि