
या अध्यायात नंदीश्वर उपदेश करतात की जग ‘मूर्त्यष्टक-मय’ आहे—म्हणजे शिवाच्या आठ मूर्तींनीच विश्व रचलेले आहे—आणि धाग्यावर ओवलेल्या मण्यांप्रमाणे हे सर्व शिवामध्येच स्थित आहे. पुढे शिवाच्या आठ प्रसिद्ध मूर्ती—शर्व, भव, रुद्र, उग्र, भीम, पशुपती, ईशान, महादेव—यांची गणना करून त्यांचे अधिष्ठान म्हणून पृथ्वी, जल, अग्नी, वायु, आकाश, क्षेत्रज्ञ (अंतःस्थ जाणणारा), सूर्य व चंद्र यांच्याशी संबंध सांगितला आहे. प्रत्येक रूपाचे कार्य-तत्त्व स्पष्ट केले आहे: भव हा प्राणदायी जलतत्त्व, उग्र ही अंतर्बाह्य गती धारण करणारी शक्ती, भीम हा सर्वव्यापी आकाशविस्तार, आणि पशुपती हा सर्व जीवांचा अंतःआधार व बंधनच्छेदक. ही शिकवण ध्यान-साधनेसाठी नाम व तत्त्व यांचे गूढ वर्गीकरण देऊन शैव तत्त्वज्ञान सुसंगत करते.
Verse 1
नन्दीश्वर उवाच । शृणु तात महेशस्यावतारान्परमान्प्रभो । सर्वकार्यकरांल्लोके सर्वस्य सुखदान्मुने
नंदीश्वर म्हणाले—हे तात, हे प्रभो, ऐक; हे मुने, मी महेशाचे परम अवतार सांगतो, जे लोकी सर्व कार्य सिद्ध करतात आणि सर्वांना सुख-कल्याण देतात।
Verse 2
इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां शिवाष्टमूर्त्तिवर्णनं नाम द्वितीयोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीशिवमहापुराणाच्या तृतीय शतरुद्रसंहितेत “शिवाच्या अष्टमूर्तींचे वर्णन” नावाचा दुसरा अध्याय समाप्त झाला।
Verse 3
शर्वो भवस्तथा रुद्र उग्रो भीमः पशो पतिः । ईशानश्च महादेवो मूर्तयश्चाष्ट विश्रुताः
‘शर्व’, ‘भव’, ‘रुद्र’, ‘उग्र’, ‘भीम’, ‘पशुपती’, ‘ईशान’ आणि ‘महादेव’—या भगवान् शिवाच्या प्रसिद्ध आठ मूर्ती म्हणून सांगितल्या आहेत।
Verse 4
भूम्यंभोग्निमरुद्व्योमक्षेत्रज्ञार्कनिशाकराः । अधिष्ठिताश्च शर्वाद्यैरष्टरूपैः शिवस्य हि
पृथ्वी, जल, अग्नी, वायू, आकाश, क्षेत्रज्ञ (अंतरात्मा), सूर्य आणि चंद्र—हे सर्व खरोखर शर्वादि शिवाच्या अष्ट रूपांनी अधिष्ठित आहेत।
Verse 5
धत्ते चराचरं विश्वं रूपं विश्वंभरात्मकम् । शंकरस्य महेशस्य शास्त्रस्यैवेति निश्चयः
तो चराचर समग्र विश्व धारण करतो, विश्वंभर-स्वरूपाने। शंकर महेशाविषयी शास्त्राचा हाच निश्चय आहे।
Verse 6
संजीवनं समस्तस्य जगतः सलिलात्मकम् । भव इत्युच्यते रूपं भवस्य परमात्मनः
जे समस्त जगताचे संजीवन आहे आणि ज्याचे स्वरूप जलात्मक आहे, ते परमात्मा भव (शिव) यांचे ‘भव’ नावाचे रूप म्हणतात।
Verse 7
बहिरंतर्जगद्विश्वं बिभर्ति स्पन्दतेस्य यम् । उग्र इत्युच्यते सद्भी रूपमुग्रस्य सत्प्रभो
हे सत्प्रभो, जो बाह्य-अंतर्गत समस्त जगद्विश्व धारण करतो आणि ज्याच्या शक्तीने ते स्पंदित होऊन प्रवृत्त होते—त्या शिवरूपाला सज्जन ‘उग्र’ म्हणतात।
Verse 8
सर्वावकाशदं सर्वव्यापकं गगनात्मकम् । रूपं भीमस्य भीमाख्यं भूपवृन्दस्व भेदकम्
भीमाचे हे ‘भीम’ नावाने प्रसिद्ध रूप सर्व अवकाश देणारे, सर्वव्यापक व आकाशस्वरूप आहे; ते राजवृंदांचा गर्व व अहंकार भेदून टाकते।
Verse 9
सर्वात्मनामधिष्ठानं सर्वक्षेत्रनिवासकम् । रूपं पशुपतेर्ज्ञेयं पशुपाशनिकृन्तनम्
हे पशुपतीचे रूप जाणावे—ते सर्व आत्म्यांचे अधिष्ठान, सर्व क्षेत्रांत निवास करणारे; आणि पशु (जीव) यांचे पाशबंधन छेदणारे आहे।
Verse 10
सन्दीपयञ्जगत्सर्वं दिवाकरसमाह्वयम् । ईशानाख्यं महेशस्य रूपं दिवि विसर्पति
संपूर्ण जगत उजळविणारे, सूर्यसदृश ‘दिवाकर’ नावाचे हे रूप—महेशाचे ‘ईशान’ रूप—दिव्य लोकांत सर्वत्र पसरते।
Verse 11
आप्याययति यो विश्वममृतांशुर्निशाकरः । महादेवस्य तद्रूपं महादेवस्य चाह्वयम्
जो समस्त विश्वाला पोसतो व शीतल करतो—अमृतकिरणांचा चंद्र—ते महादेवाचे एक रूप आहे आणि महादेवाचेच एक पवित्र नावही आहे.
Verse 12
आत्मा तस्याष्टमं रूपं शिवस्य परमात्मनः । व्यापिकेतरमूर्तीनां विश्वं तस्माच्छिवात्मकम्
आत्मा हे परमात्मा शिवाचे आठवे रूप आहे. म्हणून त्यांच्या सर्वव्यापी व सीमित—दोन्ही मूर्तींमुळे हे संपूर्ण विश्व शिवमय आहे.
Verse 13
शाखाः पुष्यन्ति वृक्षस्य वृक्षमूलस्य सेचनात् । तद्वदस्य वपुर्विश्वं पुष्यते च शिवार्चनात
जसे वृक्षाच्या मुळाला पाणी घातल्याने फांद्या-शाखा पुष्ट होतात, तसेच त्याचेच देहस्वरूप हे समस्त विश्व श्रीशिवाच्या अर्चनेने फुलते-फळते।
Verse 14
यथेह पुत्रपौत्रादेः प्रीत्या प्रीतो भवेत्पिता । तथा विश्वस्य सम्प्रीत्या प्रीतो भवति शंकरः
जसे पुत्र-पौत्र आदींच्या प्रेमपूर्ण भक्तीने पिता आनंदित होतो, तसेच समस्त विश्वाच्या खरीखुरी प्रीतीने शंकर प्रसन्न होतात।
Verse 15
क्रियते यस्य कस्यापि देहिनो यदि निग्रहः । अष्टमूर्त्तेरनिष्टं तत्कृतमेव न संशयः
जर कोणत्याही देहधारी जीवावर दमन किंवा इजा केली, तर निःसंशय ते अष्टमूर्ती शिवालाच अनिष्ट केलेले कर्म ठरते।
Verse 16
अष्टमूर्त्यात्मना विश्वमधिष्ठायास्थितं शिवम् । भजस्व सर्वभावेन रुद्रं परमकारणम्
अष्टमूर्ती-स्वरूप आत्मा होऊन जो शिव-रुद्र विश्वाला व्यापून धारण करीत त्यातच प्रतिष्ठित आहे, त्या परमकारण रुद्राचे सर्वभावे भजन कर.
Verse 17
इति प्रोक्ताः स्वरूपास्ते विधिपुत्राष्टविश्रुताः । सर्वोपकारनिरताः सेव्याः श्रेयोर्थिभिर्नरैः
अशा रीतीने ते स्वरूप सांगितले गेले—विधी (ब्रह्मा)च्या पुत्रांशी संबंधित, आठ प्रसिद्ध. ते सर्वोपकारात तत्पर आहेत; परम श्रेय इच्छिणाऱ्या नरांनी त्यांची श्रद्धेने सेवा-पूजा करावी.
It argues that the cosmos is constituted by Śiva’s eightfold manifestation and remains pervaded by Him—like beads on a thread—so plural phenomena are unified through a single divine ground.
The mapping turns cosmology into a meditative and ritual schema: worship of a name/form becomes contemplation of the corresponding principle (element, luminary, or inner knower), integrating external rite with internal realization of Śiva’s pervasion.
The chapter highlights the eight mūrtis—Śarva, Bhava, Rudra, Ugra, Bhīma, Paśupati, Īśāna, Mahādeva—correlated with earth, water, fire, wind, space, the kṣetrajña, sun, and moon as Śiva’s governing presences.