
अध्याय १७ मध्ये शिवाच्या दहा प्रमुख अवतार-रूपांचे क्रमाने, नावांसह सूचीबद्ध निरूपण केले आहे. प्रत्येक रूप त्याच्या अनुरूप शक्ती (देवी-रूप) बरोबर जोडलेले आहे—महाकाल–महाकाली, तारा–तारा, भुवनेश (बालाह्व)–भुवनेशी (बालाह्वा), श्रीविद्येश (षोडशाह्व)–श्रीविद्या (षोडशी), भैरव–भैरवी, छिन्नमस्तक–छिन्नमस्तका, धूमवान–धूमावती, बगलामुख–बगलामुखी (महानंदा), मातंग–मातंगी (शर्वाणी) इत्यादी. हा अध्याय कथनात्मक नसून वर्गीकरणात्मक असून, ही रूपे भक्ती व उपासनेस योग्य आणि भुक्ति-मुक्ति तसेच इष्टसिद्धी देणारी आहेत असे सांगतो. अंतर्भूत तत्त्व असे की शिवाची तारक शक्ती शक्तीपासून अभिन्न आहे; विविध मूर्तिरूपे साधकाला अपेक्षित आध्यात्मिक फल देणाऱ्या उपासना-नकाशाप्रमाणे मांडलेली आहेत।
Verse 1
शृण्वथो गिरिशस्याद्यावतारान् दशसंख्यकान् । महाकलमुखान् भक्त्योपासनाकाण्डसेवितान्
आता गिरिश (भगवान शिव) यांचे महाकालापासून आरंभ होणारे दहा आद्य अवतार ऐका; जे भक्तीपूर्ण उपासना व व्रत-आचरणाने सेविले जातात।
Verse 2
तत्राद्यो हि महाकालो भुक्तिमुक्तिप्रदस्सताम् । शक्तिस्तत्र महाकाली भक्तेप्सितफलप्रदा
त्यांमध्ये प्रथम महाकाल आहेत, जे सत्पुरुषांना भोग व मोक्ष देतात। तेथे त्यांची शक्ति महाकालीही आहे, जी भक्तांना इच्छित फळ प्रदान करते।
Verse 3
तारनामा द्वितीयश्च तारा शक्तिस्तथैव सा । भुक्तिमुक्तिप्रदौ चोभौ स्वसेवकसुखप्रदौ
दुसरा अवतार ‘तारा’ नावाचा आहे आणि तशीच शक्ति देखील ‘तारा’ आहे। ते दोघेही भोग व मोक्ष देणारे असून आपल्या सेवक-भक्तांना सुख देतात।
Verse 4
भुवनेशो हि बालाह्वस्तृतीयः परिकीर्तितः । भुवनेशी शिवा तत्र बालाह्वा सुखदा सताम्
तिसरे स्वरूपास ‘भुवनेश’ असे म्हणतात; तो ‘बाल’ या नावानेही प्रसिद्ध आहे. त्याच रूपात शिवा ‘भुवनेशी’ असून ‘बाला’ नावाने सत्पुरुषांना सुख देणारी आहे।
Verse 5
श्रीविद्येशः षोडशाह्वः श्रीर्विद्या षोडशी शिवा । चतुर्थो भक्त सुखदो भुक्तिमुक्तिफलप्रदः
‘श्रीविद्येश’ नावाचे प्रभू ‘षोडश’ म्हणूनही प्रसिद्ध आहेत; तेच श्रीविद्या, षोडशी शक्ती, मंगलमयी शिवा आहेत. ते चौथे स्वरूप—भक्तांना सुख देणारे, भोग व मोक्ष दोन्ही फळ देणारे।
Verse 6
पञ्चमो भैरवः ख्यातः सर्वदा भक्तकामदः । भैरवी गिरिजा तत्र सदुपासककामदा
पाचवे स्वरूप ‘भैरव’ म्हणून ख्यात आहे; तो सदैव भक्तांच्या इच्छा पूर्ण करतो. तेथे भैरवी—गिरिजा (पार्वती)—ही सदुपासकांना इच्छित फळ देणारी आहे।
Verse 7
छिन्नमस्तकनामासौ शिवः षष्ठः प्रकीर्तितः । भक्तकामप्रदा चैव गिरिजा छिन्नमस्तका
शिवाचा सहावा स्वरूप ‘छिन्नमस्तक’ म्हणून कीर्तित आहे. त्याच रूपात गिरिजा (पार्वती)ही ‘छिन्नमस्तका’ म्हणून प्रसिद्ध असून भक्तांच्या अभिष्ट कामना पूर्ण करणारी आहे.
Verse 8
धूमवान् सप्तमः शम्भुस्सर्वकामफलप्रदः । धूमवती शिवा तत्र सदुपासककामदा
सातवा स्वरूप शंभू ‘धूमवान्’ म्हणून ओळखला जातो, जो सर्व कामनांचे फळ देणारा आहे. तेथे देवी शिवा ‘धूमवती’ नावाने सदुपासकांच्या इच्छा पूर्ण करते.
Verse 9
शिवावतारः सुखदो ह्यष्टमो बगलामुखः । शक्तिस्तत्र महानन्दा विख्याता बगलामुखी
शिवांचा आठवा अवतार, जो सुखदायक आहे, तो बगलामुख आहे. त्या रूपात त्यांची शक्ती महानंदा असून ती बगलामुखी म्हणून विख्यात आहे।
Verse 10
शिवावतारो मातङ्गो नवमः परिकीर्तितः । मातंगी तत्र शर्वाणी सर्वकामफलप्रदा
शिवाचा नववा अवतार ‘मातंग’ असा परिकीर्तित आहे. त्या रूपात शर्वाणी ‘मातंगी’ होऊन सर्व कामनांचे फळ देणारी आहे.
Verse 11
दशमः कमलः शम्भुर्भुक्तिमुक्तिफलप्रदः । कमला गिरिजा तत्र स्वभक्तपरिपालिनी
दहावा रूप शंभूचा ‘कमल’ आहे, जो भोग व मोक्षाचे फळ देतो. तेथे गिरिजा ‘कमला’ होऊन आपल्या भक्तांचे सदैव पालन-रक्षण करते.
Verse 12
एते दशमिताः शैवा अवतारास्सुखप्रदाः । भुक्तिमुक्तिप्रदाश्चैव भक्तानां सर्वदास्सताम्
अशा रीतीने मोजलेले हे दहा शैव अवतार मंगलमय सुख देणारे आहेत. ते सत्भक्तांना सदैव भोग व मोक्ष—दोन्ही प्रदान करतात.
Verse 13
एते दशावतारा हि शंकरस्य महात्मनः । नानासुखप्रदा नित्यं सेवतां निर्विकारतः
हेच महात्मा शंकराचे दहा अवतार आहेत. जे निर्विकार, निष्काम मनाने सेवा-उपासना करतात, त्यांना हे नित्य नानाविध मंगलसुख देतात.
Verse 14
एतद्दशावताराणां माहात्म्यं वर्णितं मुने । सर्वकामप्रदं ज्ञेयं तंत्रशास्त्रादिगर्भितम्
हे मुने! अशा रीतीने या दशावतारांचे माहात्म्य वर्णिले आहे। हे सर्वकाम-प्रद मानावे; तंत्र-शास्त्रादि उपदेशांच्या साराने गर्भित आहे।
Verse 15
एतासामादिशक्तीनामद्भुतो महिमा मुने । सर्वकामप्रदो ज्ञेयस्तत्रंशास्त्रादिगर्भितः
हे मुने! या आदिशक्तींचा महिमा खरोखर अद्भुत आहे। हे सर्वकाम-प्रद मानावे; शास्त्र व प्राचीन उपदेशांच्या सारात निहित आहे।
Verse 16
शत्रुमारणकार्य्यादौ तत्तच्छक्तिः परा मता । खल दण्डकरी नित्यम्ब्रह्मतेजोविवर्द्धिनी
शत्रु-मारण इत्यादी कार्यांत ती ती शक्ती परम मानली आहे। ती नित्य खलांना दंड देते आणि ब्रह्मतेज (आध्यात्मिक प्रभा) सतत वाढविते।
Verse 17
इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां शिवदशावतारवर्णनं नाम सप्तदशोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीशिवमहापुराणाच्या तृतीय शतरुद्रसंहितेत ‘शिवदशावतारवर्णन’ नावाचा सतरावा अध्याय समाप्त झाला।
Verse 18
शैवपर्वसु सर्वेषु योऽधीते भक्तितत्परः । एतदाख्यानममलं सोतिशम्भुप्रियो भवेत्
जो भक्तिभावाने सर्व शैवपर्वांत हे निर्मळ आख्यान अध्ययन करतो, तो अतिशय शंभू (भगवान शिव) यांचा प्रिय होतो।
Verse 19
ब्रह्मणो ब्रह्मवर्चस्वी क्षत्रियो विजयी भवेत । धनाधिपो हि वैश्यः स्याच्छूद्रः सुखमवाप्नुयात्
शिवाच्या विधान व उपासनेच्या कृपेने ब्राह्मण ब्रह्मतेजाने दीप्त होतो, क्षत्रिय विजयी होतो, वैश्य धनाचा अधिपती होतो आणि शूद्र सुख-कल्याण प्राप्त करतो।
Verse 20
शांकरा निजधर्मस्थाः शृण्वन्तश्चरितन्त्विदम् । सुखिनः स्युर्विशेषेण शिवभक्ता भवन्तु च
जे शंकरभक्त आपल्या-आपल्या धर्मात स्थित राहून हे पवित्र चरित्र ऐकतात, ते विशेषतः सुखी होवोत—आणि निश्चयच शिवभक्त बनोत।
Rather than a single leelā-event, the chapter advances a theological taxonomy: Śiva manifests in an ordered set of forms, each paired with a Śakti, and each validated as an effective object of worship yielding defined results (especially bhukti and mukti).
The rahasya is the pairing principle: every Śiva-form is operationally complete only with its Śakti, implying that liberation/attainment is mediated through integrated consciousness-power (Śiva–Śakti) expressed as name, form, and worship-function.
Highlighted pairs (from the excerpt) include Mahākāla–Mahākālī, Tāra–Tārā, Bhuvaneśa/Bālāhvā–Bhuvaneśī/Bālāhvā, Śrīvidyeśa/Ṣoḍaśāhva–Śrīvidyā/Ṣoḍaśī, Bhairava–Bhairavī, Chinnamastaka–Chinnamastakā, Dhūmavān–Dhūmavatī, Bagalāmukha–Bagalāmukhī (Mahānandā), and Mātaṅga–Mātaṅgī (Śarvāṇī).