Adhyaya 98

जलंधराच्या धाकाने इंद्रादि देव भयभीत होऊन विष्णु-स्तोत्र गातात; त्यात भगवंतांचे अवतार, रक्षणकारी करुणा आणि विश्वधारणेची कार्ये यांची स्तुती होते. नारद सांगतात की या स्तोत्राचा नित्यपाठ केल्यास हरिच्या कृपेने संकट-दुःख निवळते. तेव्हा श्रीभगवान दयेनं गरुडावर आरूढ होऊन लक्ष्मीशी बोलतात—तुझा भाऊ जलंधर देवांचा संहार करीत आहे; पण तो रुद्रांशोत्पन्न आहे, ब्रह्मदेवांच्या आज्ञेने स्थित आहे आणि लक्ष्मी-संबंध विचारात घेऊन मी त्याचा वध करणार नाही. पुढे घोर युद्ध होते; अस्त्रे तुटतात, गरुड आघाताने कोसळतो आणि मग मल्लयुद्ध सुरू होते. जलंधराच्या पराक्रमाने प्रसन्न होऊन विष्णू वर देतात. जलंधर मागतो—लक्ष्मीसह भगवान माझ्या घरी वास करावा. भगवान मान्य करून त्याच्या नगरी जातात; नंतर जलंधर विश्वातील पदे पुनर्व्यवस्थित करून धर्म व समृद्धीने लोकांचे राज्य करतो.