Adhyaya 79

या अध्यायात अपामार्जनक या परम अद्भुत शुद्धी-स्तोत्र/विधीचे माहात्म्य सांगितले आहे। उमापती महादेव शैलजेला उपदेश करतात की एकाग्रतेने याचा जप केल्यास विशेषतः पुत्रकामनेत मोठे फळ मिळते, तसेच नित्य जप करणाऱ्यांची विविध इच्छापूर्ती होते. वर्णानुसार फळेही सांगितली आहेत—ब्राह्मणांना विद्या, क्षत्रियांना राज्य-ऐश्वर्य, वैश्यांना धनसमृद्धी, शूद्रांना भक्तिवृद्धी; आणि श्रवण व जप यांमुळे सर्वांनाच सार्वत्रिक भक्ति-पुण्यलाभ होतो। याचे पुण्य सामवेदासमान मानले असून तत्क्षणी पापनाश होतो असे प्रतिपादन आहे। तसेच वैष्णव आचार सांगितले आहेत—भूर्जपत्रावर लिहून गळ्यात धारण करणे, एक श्लोक पठणानंतरही तुळशी अर्पण करणे, तुळशीमाळ धारण करणे आणि शंख-चक्रादी वैष्णव चिन्हे धारण करणे। रक्षणोपयोग म्हणून बालरोग, ग्रहपीडा, भूत-प्रेत बाधा, विष व अपस्मार/झटके यांचे शमन सांगितले आहे। शेवटी विष्णुलोकप्राप्ती व परम मोक्ष हे फल, आणि भागवत हे कुटुंबालाही तारक ठरतात असा निष्कर्ष दिला आहे।