Adhyaya 34

या अध्यायात नारद शिवांना त्रिस्पृशा-व्रत (त्रिस्पृशा-एकादशी) याचे माहात्म्य व विधी विचारतात. शिव सांगतात की कलियुगात हे व्रत पाप व शोक नष्ट करणारे असून विष्णु/कृष्णभक्तीने मोक्ष देणारे आहे. पुढे अंतर्कथेत जाह्नवी गंगा स्नानार्थी भक्तांचे पाप अंगीकारल्याने कलिदोषाने पीडित होऊन प्राचीमाधवाकडे उपाय मागते; माधव तिला सांगतात की हे व्रत तीर्थ, यज्ञ व इतर व्रतांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. त्रिस्पृशेची तिथी-रचना स्पष्ट केली आहे—एकादशी, द्वादशी व त्रयोदशी यांचा विशेष संयोग, तसेच दशमी-वेध (दशमीचा स्पर्श) असल्यास व्रत टाळण्याची सूचना; श्रीकृष्णवचनरूपाने शुद्ध तिथीत उपवास पाळण्याचा नियम येतो. नंतर विधीत सुवर्णप्रतिमा घडवणे, तीळ व रत्नयुक्त पात्र/कलश, तुळशीने दामोदरपूजा, अर्घ्य-नैवेद्य-दीप, रात्र जागरण व कीर्तन, गुरुपूजा, दान आणि ब्राह्मणभोजन यांचे विधान आहे. शेवटी श्रवण-लेखन-आचरणाने महापुण्य, पितरांचा उद्धार आणि अनेकांना मुक्ती—अशी फलश्रुती देऊन अध्याय समाप्त होतो.