Adhyaya 30

या अध्यायात संवत्सर-दीपव्रताचे (वर्षभर अखंड दीप ठेवण्याचे) माहात्म्य व विधी सांगितले आहेत. हे व्रत सर्वश्रेष्ठ मानले असून अनेक व्रतांच्या एकत्र पुण्याइतके फल देणारे व महापातकांचाही नाश करणारे आहे, असे प्रतिपादन केले आहे. हेमंत ऋतूतील शुभ एकादशीपासून प्रारंभ करून प्रातःस्नान (संगमस्थळी किंवा घरी मंत्रपूर्वक) करावे. लक्ष्मी–नारायणांची पंचामृत व सुगंधित जलाने अभिषेकसहित पूजा, धूप-दीप-नैवेद्य-अर्घ्य अर्पण करून एक वर्ष अखंड दीप प्रज्वलित ठेवण्याचा संकल्प घ्यावा. संयम-नियम, उपवास, रात्रजागरणात कीर्तन/पाठ, ब्राह्मणभोजन आणि वर्षभर सातत्य यांवर विशेष भर आहे; शेवटी दीपपात्रादी, दक्षिणा तसेच गाय/शय्या/वस्त्र इत्यादी दान सांगितले आहे. कथेत कपिलाच्या दीपपूजेचा अनाहूत लाभ मांजर व उंदरालाही होतो; ते विष्णुलोक प्राप्त करून पुढे राजकुळात जन्म घेऊन वैभव मिळवतात. त्यामुळे दीपसेवेचा योग जरी अनायासे झाला तरी तो मुक्तिप्रवण फल देतो, असे सिद्ध होते.