Adhyaya 204

शिवशर्मा विष्णुशर्म्यास सांगतो—वैश्य शरभ व त्याची पत्नी पुत्रप्राप्तीसाठी चंडिकेची उपासना करतात. अंबिका त्यांना इंद्रप्रस्थातील कालिंदी (यमुना) तीरावरील परम पुण्य ‘निगमोद्बोधक’ तीर्थाचे निर्देश देते; हे बृहस्पतीने प्रतिष्ठित केले असून तेथे स्नान केल्याने वैदिक बुद्धी जागृत होते व इच्छापूर्ती होते. शरभाने स्नान, शंभर गायींचे दान आणि पितृतर्पण केले; त्या पुण्यामुळे शिवशर्म्याचा गर्भाधान होतो. पुढे पिता गृहभार पुत्राकडे सोपवून गोविंदभक्ती व वैराग्य स्वीकारतो. यानंतर तीर्थमाहात्म्यात शरभ आजारी पडतो; एक लोभी प्रवासी त्याची फसवणूक करतो; आणि राक्षस विकट प्रवासी ताफ्यावर हल्ला करून भक्षण करतो. पण तीर्थजलाच्या स्पर्शाने विकटाला पूर्वजन्मस्मृती येते; तो आपल्या घोर पापांची कबुली देऊन सुधारतो व धर्ममार्ग धरतो. अखेरीस ‘तीर्थराज’ निगमोद्बोधक स्नान-दान-भक्तीने कर्मबंधनाचा नाश दाखवतो; विष्णू गरुडावर प्रकट होऊन शरभाला वैकुंठास नेतात।